Beton

beton-ukladanie

Beton jest to materiał konstrukcyjny powstający w wyniku dojrzewania, wiązania i twardnienia mieszanki kruszywa, spoiwa i wody, z ewentualnym dodatkiem domieszek modyfikujących właściwości.

■   Betony dzielimy na:

–    lekkie – o gęstości pozornej mniejszej niż 1800 kg/m3

–    zwykłe- o gęstości pozornej zawartej między 1800 kg/ m3 i 2600 kg/m3

–    ciężkie- o gęstości pozornej większej niż 2600 kg/m3

Podstawowym parametrem charakteryzującym beton jest jego klasa, oznaczająca wytrzymałość na ści­skanie gwarantowaną przez producenta z prawdopodobieństwem 95%, mierzoną w MPa.

■   Cechy betonu:

–    wytrzymałość na ściskanie- charakteryzowana przez klasę

–    mrozoodporność- charakteryzowana przez liczbę cykli zamrażania i odmrażania, którą może znieść be­ton bez zmiany właściwości; rozróżnia się 7 stopni mrozoodporności: F25, F50, F75, F100, F150, F200, F300 (symbol liczbowy oznacza maksymalną liczbę cykli dla danej odmiany)

–    przepuszczalność wody przez beton- charakteryzowana przez stopień wodoszczelności; rozróżnia się 6 stopni wodoszczelności: W2, W4, W6, W8, W10, W12 (liczba oznacza 10- krotną wartość ciśnienia wody, przy którym w czterech na sześć badanych próbek nie stwierdza się oznak przepuszczalności); beton zwy­kły może być co najwyżej stopnia W4, betony wyższych stopni są to betony specjalne- wodoszczelne

–    nasiąkliwość- zdolność wchłaniania wody, określona procentowo w stosunku do masy; zależnie od stopnia narażenia na działanie czynników atmosferycznych nie powinna przekraczać 5- 9%

Beton zwykły

Jako spoiwo do wykonywania betonów zwykłych stosuje się cement portlandzki lub cement hutniczy. Ja­ko kruszywo stosuje się piasek, żwir, grys oraz mieszanki kruszyw mineralnych. Aby zmodyfikować struk­turę i właściwości betonu stosuje się różne domieszki: mineralne (np. popioły lotne), uplastyczniające, na­powietrzające, przyspieszające wiązanie (zapewniające szybki przyrost wytrzymałości w warunkach obni­żonej temperatury- przy betonowaniu w zimie), opóźniające wiązanie i twardnienie, uszczelniające (za­pewniające wodoszczelność). Niektóre domieszki pełnią kilka funkcji jednocześnie (np. uplastyczniająco- napowietrzające, uplastyczniająco- opóźniające).

Beton zwykły ma wysoką wytrzymałość, ale niewielkie zdolności termoizolacyjne. Wykonuje się z niego elementy nośne konstrukcji (belki, słupy, płyty stropowe itp.).

Beton lekki

Do wykonywania betonów lekkich stosuje się porowate kruszywa sztuczne (keramzyt, glinoporyt, pumeks hutniczy, żużel granulowany); rodzaj kruszywa jest w dużym stopniu uwarunkowany lokalizacją wytwórni. Najczęściej stosuje się keramzyt. Jako spoiwo stosuje się cement hutniczy i portlandzki.

■   Zależnie od struktury beton lekki dzielimy na:

–   beton jamisty, w którym wolne przestrzenie między ziarnami kruszywa nie są całkowicie wypełnione zaprawą,

–    beton zwarty, w którym przynajmniej 85% objętości przestrzeni między ziarnami kruszywa jest wypeł­niona zaprawą,

–    beton półzwarty, w którym wolne przestrzenie między ziarnami kruszywa są wypełnione zaprawą tylko częściowo.

■   Beton lekki ma niską gęstość objętościową i niewielką wytrzymałość, ale dobre właściwości termoizo­lacyjne. Wykonuje się z niego ściany osłonowe oraz ściany nośne niewielkich budynków.

Beton komórkowy

Beton komórkowy (np. pianobeton lub gazobeton) jest to lekki beton o jednolitej strukturze porowatej (otrzyma­nej przez dodanie do mieszanki betonowej odpowiednich środków) i gęstości objętościowej mniejszej od 750 kg/ m3. Jako kruszywo do jego produkcji stosuje się piasek, popiół lub mieszankę popiołu z piaskiem. Jako spo­iwo stosuje się cement portlandzki lub hutniczy albo wapno. Jako środek parotwórczy stosuje się proszek alu­miniowy lub pastę aluminiową. Zależnie od gęstości i wytrzymałości na ściskanie beton komórkowy wykorzy­stuje się do wznoszenia ścian osłonowych lub ścian nośnych niewielkich budynków.

Udostępnij artykuł

Budownictwo, chemia budowlana, materiały budowlane © 2017 All Rights Reserved